Piramida STARSA została zainspirowana Piramidą Potrzeb Abrahama Masłowa i rozwinięta na potrzeby projektowania samowystarczalnych oraz odpornych ekosystemów gospodarczych. Model pozwala identyfikować luki zasobowe, budować komplementarność oraz wzmacniać odporność gospodarczą państwa poprzez inteligentną wymianę wartości pomiędzy uczestnikami ekosystemu.
Piramida — 6 poziomów ekosystemu
01
Fundament Przetrwania Ekosystemu
Odpowiednik potrzeb fizjologicznych człowieka.
żywność
woda
energia
mieszkalnictwo
infrastruktura krytyczna
logistyka
podstawowa opieka zdrowotna
podstawowe surowce
Czy ekosystem posiada zasoby pozwalające utrzymać ciągłość funkcjonowania społeczeństwa i gospodarki?
02
Bezpieczeństwo i Odporność
Odpowiednik potrzeby bezpieczeństwa.
bezpieczeństwo energetyczne
cyberbezpieczeństwo
bezpieczeństwo żywnościowe
bezpieczeństwo finansowe
bezpieczeństwo zdrowotne
dywersyfikacja źródeł dostaw
magazynowanie strategicznych zasobów
ciągłość działania instytucji
Czy ekosystem zachowuje zdolność funkcjonowania podczas kryzysów i zakłóceń?
03
Relacje i Przepływ Wartości
Odpowiednik potrzeby przynależności.
energetyka
rolnictwo
przemysł
budownictwo
edukacja
zdrowie
technologie
finanse
logistyka
media
administracja publiczna
Kluczowym zasobem jest przepływ: informacji, kompetencji, produktów, usług, kapitału, technologii.
Jak skutecznie poszczególne sektory wymieniają między sobą wartość?
04
Wartość i Konkurencyjność
Odpowiednik potrzeby uznania.
marki narodowe
własność intelektualną
innowacyjne przedsiębiorstwa
eksport
jakość produktów
technologie strategiczne
atrakcyjność inwestycyjną
pozycję konkurencyjną kraju
Jaką wartość gospodarka wnosi do otoczenia międzynarodowego?
05
Innowacja i Rozwój
Odpowiednik samorealizacji.
nowe technologie
sztuczna inteligencja
centra badawczo-rozwojowe
startupy
spółki wzrostowe
nowe modele biznesowe
przełomowe innowacje
Jakie nowe możliwości tworzy ekosystem dla przyszłych pokoleń?
06
Dziedzictwo i Cywilizacyjny Wpływ
Najwyższy poziom Piramidy STARSA.
odporność państwa
samowystarczalność strategiczną
dobrobyt społeczny
ESG
rozwój kompetencji przyszłości
wpływ międzynarodowy
bezpieczeństwo kolejnych pokoleń
Jaką cywilizacyjną wartość ekosystem pozostawia przyszłym pokoleniom?
Przykład Komplementarności Ekosystemowej
Sektor
Działanie
Sektor energetyczny
dostarcza energię dla przemysłu.
Przemysł
dostarcza technologie i maszyny dla rolnictwa.
Rolnictwo
dostarcza żywność dla społeczeństwa.
Edukacja
rozwija kompetencje dla wszystkich sektorów.
Sektor technologiczny
rozwija sztuczną inteligencję wspierającą efektywność całego systemu.
Sektor finansowy
zapewnia kapitał umożliwiający rozwój pozostałych sektorów.
Każdy sektor pełni odrębną funkcję, a jednocześnie wzmacnia pozostałe elementy ekosystemu. W rezultacie powstaje samowystarczalny organizm gospodarczy zdolny do rozwoju, adaptacji i tworzenia wartości niezależnie od zmian zachodzących w otoczeniu.
Komplementarność na poziomie inkubatora przedsiębiorczości
Przykład komplementarnego ekosystemu inkubatora przedsiębiorczości zorientowanego na realizację Celów Zrównoważonego Rozwoju (SDG) — integracja patronatu, startupów technologicznych, Grant Lab, finansowania alternatywnego, firm społecznie ekonomicznych, fundacji, korporacji CSR oraz inwestorów rozproszonych wokół wspólnej giełdy wymiany wartości.
Ekosystem SDG — pierwszy stokenizowany, przychodowy i odpowiedzialny społecznie inkubator komplementarnych podmiotów.
Wzór STARSA dla Ekosystemów
Komplementarność Sektorów + Przepływ Wiedzy + Przepływ Kapitału + Automatyzacja + Sztuczna Inteligencja + Wspólna Wizja = Odporność Państwa + Samowystarczalność + Dobrobyt + Wzrost Gospodarczy
Inspiracja Modelu
Piramida STARSA jest inspirowana Piramidą Potrzeb Abrahama Masłowa i została zmodyfikowana na potrzeby projektowania samowystarczalnych oraz odpornych ekosystemów gospodarczych.
Model rozszerza klasyczne podejście do potrzeb człowieka o potrzeby przedsiębiorstw, sektorów gospodarki i całych ekosystemów.
Celem modelu jest wspieranie budowy środowisk, w których komplementarne zasoby, inteligentna wymiana wartości, automatyzacja oraz sztuczna inteligencja wzmacniają zdolność gospodarki do trwałego rozwoju, odporności i tworzenia dobrobytu dla przyszłych pokoleń.
Komplementarność sektorów = samowystarczalność gospodarki
